Nieuws

Gerrit van Solkema in gesprek met Hubert Tromp

In gesprek met twee ervaren bedrijfsleiders: Gerrit van Solkema, bedrijfsleider Golfcentrum De Batouwe in Zoelen en Hubert Tromp, vierde generatie horecabedrijf De Arend in Winssen. 

Twee locaties met geschiedenis, de Batouwe vierde recent het 35-jarig jubileum en De Arend heeft 125 jaar op de teller. In dit gesprek delen Gerrit van Solkema en Hubert Tromp hun ervaringen, uitdagingen en inzichten.

Kunnen jullie jezelf en het bedrijf kort voorstellen?

Gerrit: “Mijn functie is bedrijfsleider van de Batouwe, sinds 2018. Een ouderwetse term misschien, maar wel passend. Ik ben verantwoordelijk voor eigenlijk alles: greenkeeping, facturatie, personeelszaken, evenementen, receptie, shop. noem het maar op. En sinds 2021 ook voor de horeca. We hebben een prachtige locatie, een groot terras en een breed publiek. Maar 98% van onze horecaomzet is wel golfgerelateerd. Dat mag van ons veranderen. Het liefste willen we ook publiek dat niet voor de golf komt.” 

Hubert: “Ik ben de vierde generatie van De Arend, mijn zoon is de vijfde generatie. Dachten we… Maar we hebben laatst onderzoek gedaan en kwamen erachter dat er zelfs nog een generatie vóór zat. Thuis was het altijd werken: achter de bar, stofzuigen, taxi rijden… het hoorde erbij. Je rolt erin zonder dat je het doorhebt. Het werken met mensen zit bij mij in de aard. Ik zou ook in de zorg kunnen werken, maar ik ben een geboren horecaondernemer.”

Gerrit, hoe ben jij in dit vak terechtgekomen? 

“Mijn carrière begon heel ergens anders: ik was jarenlang directeur in de zandwinning. Toen ik daar op een gegeven moment uit was gestapt had ik tijd om met mijn hobby aan de slag te gaan. Drie keer raden? Golf. Op de golfbaan dacht ik: wat wil ik nou zelf nog echt in mijn werk? Ik wil het liefste de boel aansturen in een bestaand bedrijf. Toen kwam via mijn hobby deze baan bij De Batouwe op mijn pad.” 

Hubert, een familiebedrijf dat al vijf generaties meegaat. Wat betekent dat persoonlijk voor jou?

“Het is iets om trots op te zijn. Je voelt de geschiedenis, de tradities, de verhalen. We hebben vijf generaties en zeven grote crisissen doorstaan, dat laat zien hoe veerkrachtig het bedrijf is. Je leert dat ondernemen eigenlijk crisismanagement is. Dat kan de ene dag een uitdaging met personeel zijn en de andere keer stroomuitval. De grootste trots zit voor mij in het doorzetten. In de coronatijd gingen we bijna failliet. Inmiddels draaien we weer goed en kunnen we ons meer focussen op het restaurant en gasterij nadat we afscheid hebben genomen van onze catering-activiteiten.”

Voelde je druk om die traditie voort te zetten, of zie je het juist als een kans?

“Beide. Je voelt verantwoordelijkheid, maar het is ook een kans om iets door te geven. Mijn zoon heeft de zaak voortgezet, met zijn eigen talenten. Dat is het mooie van ervaring en van leeftijd: je vult elkaar aan.”

Hoe is De Arend door de jaren heen veranderd?

“We zijn in 2019 pas echt met het restaurant begonnen. Daarvoor waren we vooral een zalencentrum. De markt veranderde: minder grote partijen, meer losse gasten. Je moet blijven vernieuwen. Toch blijft de kern hetzelfde: In ons bedrijf/familie zit een horeca-gen, die wordt van generatie op generatie doorgegeven. Huiselijke sfeer en gastvrijheid door de jaren heen. Het is de invulling en de benadering die verandert. Mijn rol daarin moet ik leren loslaten.”

Gerrit, wat is jouw rol bij de Batouwe? 

“Ik ben in 2018 begonnen en stuur eigenlijk alle onderdelen aan. Ik ben praktisch, breed inzetbaar en gericht op optimaliseren. Binnen een bestaand bedrijf wil ik dingen goed laten doorlopen én tegelijkertijd verbeteren. Veranderingen aanbrengen, processen stroomlijnen, zorgen dat alles werkt. Ik wil niet alles zelf kunnen, maar ik wil wel van iedereen in mijn team de belangrijke dingen weten.”

Hoe zie jij de rol van De Batouwe in de regio de komende jaren? 

“We hebben een prachtige locatie en willen meer mensen trekken die niet golfen. Tegelijkertijd vergrijst de vereniging, dus we moeten drempels verlagen voor nieuwe leden. Lagere instapkosten en meer naar buiten gaan om nieuwe leden te werven.” 

Hoe vinden jullie de balans tussen vasthouden aan wat werkt en meegaan met veranderingen? 

Hubert: “Je moet blijven vernieuwen. Geen traditie zonder geschiedenis, maar ook geen geschiedenis zonder traditie. Je moet jezelf steeds opnieuw uitvinden.” Gerrit: “Wij schakelen elke dag. De markt verandert, personeel verandert, de wensen van gasten veranderen. En je moet niet alles zelf willen doen. Ik ben nu bezig om meer afstand te creëren en verantwoordelijkheden te verdelen.” 

Wat vinden jullie het mooiste aan je werk? 

Gerrit: “De vrijheid om dingen te verbeteren. Ik zeg altijd voor de grap: Liever een grote baas dan een kleine knecht. Je kunt met een eigen zaak of als manager van een team echt impact maken.” 

Hubert: “Het mooiste is dat je een plek creëert waar mensen graag komen. En dat je samen met je team iets neerzet dat al generaties meegaat.” En wat is juist de grootste uitdaging? Beiden: Goede mensen vinden en houden. Gerrit: “Personeel is echt een flinke uitdaging. Mensen gaan sneller de branche uit en de professionaliteit is niet altijd wat het geweest is.” Hubert: “Het vak verandert. Sommige dingen worden minder belangrijk gevonden. Je moet accepteren dat 80% goed gaat en 20% niet. Ondernemen is crisismanagement. Elke dag. Je moet voorbereid zijn op onverwachte dingen.”