Nieuws

Charlotte Vijnmans in gesprek met Martin Scherpenborg

Binnen de Business Club Maas en Waal komen ondernemers uit allerlei sectoren samen. Soms lijken die werelden ver uit elkaar te liggen, zoals zorg en vastgoed. Toch zijn er verrassend veel overeenkomsten. In dit duo-interview spreken we met Charlotte van Doederij Zorggeluk en Martin van Van den Bosch Vastgoed. Ze vertellen openhartig over hun werk, hun drijfveren en hun kijk op de regio. Charlotte legt uit hoe ze kleinschalige, persoonlijke zorg organiseert op een unieke locatie. Martin vertelt hoe hij betekenisvolle gebouwen ontwikkelt die generaties lang gebruikt worden.  

Vertel eens, wat jullie precies doen in jullie dagelijks werk?

Charlotte: “Wij zijn een zorgonderneming, onder andere actief in een museum. We zijn gevestigd in Stoomgemaal De Tuut in Appeltern, een bijzondere plek waar zorg, cultuur en ontmoeting samenkomen. Hier bieden we dagbesteding voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt en dagopvang voor ouderen of een verstandelijke beperking. Onze deelnemers helpen mee in de horeca en bij de ontvangst van bezoekers. De ouderen komen voor ontmoeting, geheugentraining en beweging. Zo hebben beide groepen een zinvolle dag en voelen ze zich echt van waarde.  Het museum is van een vrijwilligersstichting die het gebouw in dertig jaar heeft gerestaureerd. Toen het open kon gaan voor publiek, ontstond de vraag: wie kan hier gastheer of gastvrouw zijn? Zo zijn wij erbij gekomen. Gemiddeld zijn er tien deelnemers per dag aanwezig, begeleid door ons team van vier vaste krachten. Het is een unieke combinatie van zorg, cultuur en maatschappelijke betrokkenheid.”

Martin: “Voor mij gaat vastgoed verder dan bouwen. Het gaat om plekken waar mensen zich thuis voelen – of dat nu woningen, bedrijfspanden of sportaccommodaties zijn. Wat je ontwikkelt, staat er vaak generaties lang. Dat maakt het werk betekenisvol. Ik vind het bijzonder om jaren later een project terug te zien en te merken dat mensen er nog steeds met plezier gebruik van maken. Omdat wij als bedrijf midden in de regio staan, voel ik altijd de verantwoordelijkheid om de verbinding met de omgeving te houden. Vastgoed maak je nooit alleen; je doet het altijd mét de maatschappij.”

Hoe zijn jullie in dit werk terechtgekomen?

Charlotte: “Ik kom uit de zorg. Mensen helpen is altijd mijn drijfveer geweest, maar ik zag dat de zorg steeds ingewikkelder werd. Toen ben ik gaan ondernemen om zorg op een andere manier vorm te geven. Kleinschalig, persoonlijk en midden in de samenleving. Mijn doel is dat mensen, ondanks beperkingen, gelukkig kunnen zijn. Met kleine aanpassingen in hun leven wil ik ervoor zorgen dat ze elke dag met een goed gevoel naar huis gaan. Ik kan als ondernemer ook continu mezelf blijven ontwikkelen en anderen begeleiden in hun groeiproces.”

Martin: “Ons bedrijf is een familiebedrijf, maar ik hoor zelf niet bij de familie. Toch voelt het helemaal eigen. Toen ik er begon, kreeg ik al snel veel vrijheid om mijn eigen projecten te doen, dat waardeerde ik enorm. Nu ga ik bijna met pensioen en probeer ik mijn kennis door te geven aan de kleinzoon van de eigenaar. Dat is nog niet altijd makkelijk, want ik vind het lastig om zaken los te laten. Daarnaast ben ik geen erg goede docent. Eigenlijk ben ik te ongeduldig, maar ik wil wel dat mijn ervaring en inzicht bewaard blijven en doorgegeven worden aan de volgende generatie. Ik doe mijn best.”

Waar komt de naam ‘Zorggeluk’ vandaan?

Charlotte: “Die naam is heel bewust gekozen. Ik geloof dat goede zorg mensen gelukkiger maakt. Niet alleen degene die zorg ontvangt, maar ook degene die zorg geeft. Bij ons draait het om kleine momenten van geluk: een kopje koffie, een goed gesprek, samen iets doen. Dat is waar Zorggeluk voor staat. Zorg hoeft niet zwaar te zijn.”

Wat drijft jullie als ondernemer?

Charlotte: “Ik hou van dingen in beweging zetten. Als ik zie dat iets anders kan, wil ik daar iets mee doen. Soms voelt het alsof ik met tien bordjes tegelijk jongleer – personeel, regels, subsidies – maar als ik zie dat mensen zich gezien voelen, weet ik waarvoor ik het doe.” Martin: “Voor mij is het de verantwoordelijkheid. Je bouwt iets dat langer meegaat dan jezelf. Als ik weet dat panden of wijken over dertig jaar nog steeds goed gebruikt worden, geeft dat veel voldoening. Ook vind ik het belangrijk dat ons bedrijf betrokken blijft bij de regio.”

Herkennen jullie dingen van elkaar?

Charlotte: “Zeker. Ik moet vaak balanceren tussen wat mag en wat mensen willen. Je kunt niet iedereen tevredenstellen.” Martin (lachend): “Dat is bij ons net zo. Iedereen heeft een mening over een bouwproject. Dan is het de kunst om koers te houden en keuzes te maken.” Charlotte: “En uiteindelijk draait het bij ons allebei om mensen.”

Wat betekent de Business Club Maas en Waal voor jullie?

Martin: “Het verbreedt je blik. Ondernemen draait om waarden en mensen – ongeacht je vakgebied. Die gesprekken tussen ondernemers maken de businessclub waardevol.” Charlotte: “Het is inspirerend om met ondernemers uit andere sectoren te praten. Zij stellen vragen die je normaal niet hoort. Dat zet je aan het denken.” 

Wat hopen jullie voor de toekomst van jullie bedrijf én de regio?

Charlotte: “Ik hoop dat Doederij Zorggeluk een plek blijft waar mensen zich gezien voelen. Hoe ingewikkeld de zorg ook wordt, de menselijke aanpak is onmisbaar.” Martin: “Ik hoop dat we met ons bedrijf kunnen blijven bijdragen aan een sterke regio. Door duurzaam te bouwen, maar ook door maatschappelijk betrokken te zijn.”

Hebben jullie een tip voor andere ondernemers?

Martin: “Blijf elkaar opzoeken en stel je open voor een eerlijk gesprek. Ook als je een ingewikkeld vraagstuk hebt of een tijdje in lastiger vaarwater zit. Juist dan zijn de ideeën en tips van andere ondernemers extra welkom. We kunnen elkaar helpen, omdat we het allemaal kennen.” Na deze tip stelt Charlotte Martin nog snel even voor aan het bestuur van het museum. “Want donaties van regionale bedrijven zijn altijd welkom”, zegt ze met een lach.